Η ημέρα που η τάξη σταμάτησε να είναι αυτή που ξέραμε
Ανοίγω την πόρτα μιας αίθουσας σε ένα δημόσιο σχολείο και νιώθω έναν αέρα φρέσκο και σύγχρονο. Το βλέμμα μου πέφτει σε μια εντυπωσιακά μεγάλη οθόνη. Δεν χρειάζεται να αναρωτηθώ τι συμβαίνει γνωρίζω ήδη. Όλες οι τάξεις διαθέτουν πλέον μία τέτοια οθόνη.
Είναι 75 ιντσών και διαδραστική, αφής. Την ενεργοποιώ και βλέπω ότι διαθέτει προεγκατεστημένα δύο λειτουργικά συστήματα: Android γρήγορο, απλό στη χρήση και προσβάσιμο σε όλους αλλά και Windows.
Ανοίγω την εφαρμογή λευκοπίνακα στο περιβάλλον Android. Είναι τόσο εύχρηστη όσο και ένας κλασικός πίνακας. Η απόκριση της γραφίδας και του δαχτύλου είναι άμεση, σε σημείο που για λίγο ξεχνώ ότι δεν γράφω σε πίνακα μαρκαδόρου. Οι επιλογές περιλαμβάνουν χρώματα, πάχη γραφής, υφές και σχήματα.
Συνεχίζω την εξερεύνηση: ενσωματωμένη εφαρμογή ψηφοφορίας — κάτι που πριν από δέκα χρόνια αποτελούσε επιπλέον εξοπλισμό με σημαντικό κόστος , δυνατότητα διαμοιρασμού περιεχομένου μέσω Wi‑Fi με λειτουργία hotspot, πλοήγηση στο διαδίκτυο, αντίστροφη μέτρηση, επισημειώσεις πάνω σε οποιοδήποτε περιεχόμενο, εισαγωγή αρχείων PDF, αναπαραγωγή βίντεο 4K και στερεοφωνικός ήχος. Αναρωτιέμαι: είμαι ξύπνιος ή μοιάζει με όνειρο;
Περνώ στο περιβάλλον Windows και ανοίγω την εφαρμογή δημιουργίας περιεχομένου που περιλαμβάνεται. Μου είναι γνώριμη, όμως δεν περίμενα ένα εργαλείο τέτοιου επιπέδου να είναι προεγκατεστημένο. Περιηγούμαι σε τρισδιάστατα μοντέλα και εξερευνώ τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, το παλάτι του Μίνωα, καθώς και αναπαραστάσεις της ναυμαχίας της Σαλαμίνας και του Ακτίου.
Για μια στιγμή κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι το παρελθόν. Τότε που προσπαθούσα να κατανοήσω τη Γη μέσα από τις σελίδες ενός έντυπου άτλαντα, πριν ανακαλύψω το Google Earth. Τότε που ο καθηγητής της Φυσικής προσπαθούσε να εξηγήσει τη θερμοδυναμική με πρόχειρα σκίτσα στον πίνακα. Ο καθηγητής της Χημείας σχεδίαζε μόρια και δοκιμαστικούς σωλήνες χωρίς ψηφιακά εργαλεία όπως το PhET. Η φιλόλογος μάς καθοδηγούσε μέσα από στατικές εικόνες βιβλίου για να κατανοήσουμε το μεγαλείο του Παρθενώνα, χωρίς τη βοήθεια τρισδιάστατων μοντέλων. Ο πίνακας δεν αρκούσε όσο μεγάλος κι αν ήταν.
Σήμερα, οι σχολικές αίθουσες εξοπλίζονται με ένα εργαλείο που απευθύνεται σε όλους τους εκπαιδευτικούς: σε όσους είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην τεχνολογία, αλλά και σε όσους έχουν μεγάλη εμπειρία στη χρήση ψηφιακών μέσων. Όλοι μπορούν να προσαρμόσουν τη χρήση του στις ανάγκες τους.
Η διαδραστική οθόνη λειτουργεί ως ένα παράθυρο στη γνώση, συγκεντρώνοντας πηγές και μέσα που μπορούν να κάνουν το μάθημα πιο ελκυστικό για μαθητές που μεγαλώνουν με το YouTube και τα ψηφιακά παιχνίδια.
Παράλληλα, τα καθημερινά σεμινάρια για τη χρήση του εξοπλισμού στο πλαίσιο του έργου STEM IB Support, καθώς και η 12ωρη γραμμή υποστήριξης (10131), διαμορφώνουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο ενίσχυσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας ίσως το πιο ολοκληρωμένο που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.
